~ Bir ovuc ümid ~
Bir şəhərlik məsafə,
Bir nəfəslik ayrılıq,
Geri dönməyən yollar...
Qarşımdasa Mark Levi -
Hələ "bir-birimizə
deyilməyən sözlər" var...
Hələ saf duyğuların
Tamam olmayıb ili.
Hələ ayaq izimiz
Kövrəltməyib sahili...
Cücərən hisslərindən
Bir qucaq misra dərdim.
Sən sevgi istəmişdin,
Bağışla, ömrüm-günüm,
Kasıbın olanından -
Mən sənə şeir verdim...
Bu gecə də mənləsən,
Gözlərimə qonaqsan,
Üzlü qonaqlar kimi
Dəvət də gözləmədən
Ciyərimə keçirsən.
Bilirəm, qəhvəni tünd,
Çayı soyuq içirsən.
Nə hazırlayım sənə?
Soyuq çay, isti şeir -
De, hansını seçirsən?
Kükrədi boğuq səsin
Yenə qulaqlarımda,
Bu sərsəri ruhumu
Çəkdi dərinliyinə.
(Lənətə gələsən e,
Gecə-gecə işlədin
İliklərimə yenə...)
Yenə də dil bilməyən,
Susmayan ağrıları
Tapşırdım bu gecəyə.
Adını zikr eyləyib
Bir ovuc ümid içdim
Sənsizlik keçsin deyə...
***
~ Unutmaq cəhdi ~
Məndən nigaran olma,
Birtəhər yaşayıram.
Dağ boyda bir ağrını
Ruhumda daşıyıram.
Sən ki mənə bələdsən,
Tükənən deyil gücüm.
Məndən böyük olsa da,
Çiynimi əymir yüküm.
Daha gözüm asılmır
Telefon ekranından.
Cana ziyandır deyə
Ayırmışam yanımdan.
Günü ötürmək üçün
İş-güclə baş qatıram.
Səhərlər gec oyanır,
Axşamlar tez yatıram.
Beləcə, keçinirəm
Günləri saya-saya.
Verdiyin qəhəri də
İçirəm doya-doya.
Fincanda çay soyuyur,
Boşqabda donur yemək.
Səni unutmaq üçün
Hələ verirəm əmək.
Hələ səy göstərirəm
Yaddan çıxasan deyə.
Unuda bilmirəm ki...
And olsun yerə, göyə...
***
~ Şahmat oyunu ~
Sənin də gücün bitdi, sən də çox zəif oldun,
Sən də dözə bilmədin bu dəlisov qadına.
"Dəlilik" dediyin eşq ağır gəldi ruhuna,
Bir anda verdin onu ayrılığın badına.
Bu qəlbdə bir sən vardın, yalandırsa, oy onu,
Al qılıncı əlinə, diri-diri soy onu.
Mən "eşq" dedim bu hissə, sənsə - şahmat oyunu,
Hansı gedişlər etdin, salım bir-bir yadına?
Son gediş mənim oldu, sən buna məcbur etdin,
Uduzdun bu oyunda, oldu məğlub niyyətin,
Səni unutmağımdır böyük məğlubiyyətin,
Məndən salam deyərsən yıxılmış inadına.
İndi çək öz ruhuna hicran vurduğu dağı,
Dur qarşıla ömrünə "təklik" adlı qonağı,
Xatirələr üşütsün ətrim dolan otağı,
Dizlərini qucaqla, "sızıltı" de adına.
İndi uzun gecələr çəkər səni çarmıxa,
Ağrıların birləşər səni kökündən yıxa,
Quduz həsrət acısı canından çətin çıxa,
Darıxmaq deyirəm e, gəl indi bax dadına.
***
~ Titrəyən öpüş ~
Məndən sonra pozular günlərinin düzümü,
Sabahların sükutla, gecələrin lal keçər.
Ruhun eşq libasını soyunar öz əynindən,
Ayrılıq ürəyinə özün boyda qəm biçər.
Məndən sonra düzülər misralar da yan-yana,
Yüz şeir də yazılsa, ödəməz bir ağrını.
Köksün üstə alışan o köz səni yandırar,
Dodağında titrəyən öpüş didər bağrını.
Məndən sonra yozular yuxuların tərsinə -
O mənli röyaların bircəciyi düz olmaz.
Məni unutmaq üçün sayarsan günü, ayı,
Məni unutmaq isə bir ömürdən tez olmaz.
***
~ Səkkiz dəqiqə ~
Atasan qürurunu, keçəsən inadından,
İncik olduğunu da çıxarasan yadından,
Boylanıb ümidlərin gündoğan tərəfinə
Ona məktub yazasan bu gecə öz adından.
Yazasan ki, susaraq həsrətimə alışma,
Gedişimə üsyan et, unutmağa çalışma,
Aş bütün əngəlləri, sərhədləri qırıb tök,
Aramıza sədd çəkən ayrılıqla barışma.
Yazasan ki, bir addım məsafədə dayanma,
Vüsal uzaq olsa da, çox yaxındır yol amma.
Hər dönüş bir ümiddir, hər ümid bir başlanğıc,
Ömür gözləmək üçün çox qısadır, yubanma .
Yazasan, tənhalığın ağrısı da səngimir,
Sənsiz şeirlərim də dəyişib ahəngini,
Ürəyim qəm bağlayıb adını söyləməkdən,
Gözlərim yuyulmaqdan itirib öz rəngini.
Yazasan ki, bilmirsən, yoxluğuna əsirəm,
Səndən incimirəm e, mən özümdən küsürəm.
Acığımı çıxıram sən sevdiyin hər şeydən -
Dodağımı yeyirəm, saçlarımı kəsirəm.
Yazasan ki, getməklə öz evimi yıxmışam,
Sonra giley edəsən: Nə tez yaddan çıxmışam...
Göz yaşın ləkə sala yazdığın sətirlərə,
Kağızın sol küncünə yazasan: Darıxmışam...
Yazasan ki, sənin də qəlbinə qəm yığılsa,
Gecələrin qoynunda ruhun qəfil sıxılsa,
Desən ki, "Darıxıram, qurban olum, qayıt, gəl",
Allah haqqı, gələrəm, lap dünya da dağılsa...
Ya da dəli şeytanın dediyinə uyasan,
Səhərlərin birində qapısını döyəsən.
Səkkizcə dəqiqəyə sığdırıb hisslərini,
Bir şeir oxuyasan, "gəl barışaq" deyəsən...
***
~ Cavabsız suallar ~
Necəsən, mənsiz adam,
Bəxtinə gün doğdumu?
Məndən sonra başına
Eşq yağışı yağdımı?
Ruhunu oxşamağa
Bir şeir yazıldımı?
Hansısa bir nəğməylə
Dərd yükün azaldımı?
Məndən sonra bir kimsə
Sənə məntək baxdımı?
Saçlarını oxşayıb,
Əllərini sıxdımı?
Hansı baxışla keçdi
Bunca ağrı, bunca ah?
Məndən sonra ömrünə
Yaz gəldimi, sən allah?
Keçdimi həyatından
Əlli qadın, yüz qadın?
Bircəciyi oldumu
Eşq ətirli söz qadın?
***
~ Qatil ~
Qəfil gələn ayrılıq od vurur sinən üstə,
Gözün yolda darıxır, qulağınsa hər səsdə.
Yaralayır ruhunu bu təcrübəli qatil,
Sən də yarımcan halla gəzirsən səfil-səfil.
Ağrılara birtəhər üç gün dözə bilirsən,
Ondan sonra alınmır, nəfəs-nəfəs ölürsən.
Əvvəl küsür iştahın, kəsilirsən yeməkdən,
Dodaqların quruyur adın gizli deməkdən.
Sonra çəkin azalır, əriyirsən günbəgün,
Onsuzluq mərəzinə tutulursan büsbütün.
Gündüz yenə hardasa gəzirsən, dolanırsan,
Elə ki gecə olur, için-için yanırsan.
Balışın soyuq üzü yanağını yandırır,
Saatın çıqqıltısı nəbzini dayandırır.
Bir ah qopur sinəndən, ünü yetir səmaya,
Düşmən də kəsilirsən ondan sonra hamıya.
Ondan sonra hər gecə ağrıların başlayır,
İçindəki tənhalıq səni ordan daşlayır.
Sökür ciyərlərini həsrətin küt ağrısı,
Çalır səndən hər şeyi bu xoşbəxtlik oğrusu.
Ondan sonra itirsən keçmişin yollarında,
Nəfəsin də kəsilir təkliyin qollarında.
Daha nə yol gözləyir, nə də vüsal umursan,
Ruhunu təslim edib gözlərini yumursan.
Bu gediş sonuncudur, dönüşü yox, bilirsən,
Ağrıların azalır, yavaş-yavaş ölürsən...
Müəllif; Sevil Gül NUR
Bir şəhərlik məsafə,
Bir nəfəslik ayrılıq,
Geri dönməyən yollar...
Qarşımdasa Mark Levi -
Hələ "bir-birimizə
deyilməyən sözlər" var...
Hələ saf duyğuların
Tamam olmayıb ili.
Hələ ayaq izimiz
Kövrəltməyib sahili...
Cücərən hisslərindən
Bir qucaq misra dərdim.
Sən sevgi istəmişdin,
Bağışla, ömrüm-günüm,
Kasıbın olanından -
Mən sənə şeir verdim...
Bu gecə də mənləsən,
Gözlərimə qonaqsan,
Üzlü qonaqlar kimi
Dəvət də gözləmədən
Ciyərimə keçirsən.
Bilirəm, qəhvəni tünd,
Çayı soyuq içirsən.
Nə hazırlayım sənə?
Soyuq çay, isti şeir -
De, hansını seçirsən?
Kükrədi boğuq səsin
Yenə qulaqlarımda,
Bu sərsəri ruhumu
Çəkdi dərinliyinə.
(Lənətə gələsən e,
Gecə-gecə işlədin
İliklərimə yenə...)
Yenə də dil bilməyən,
Susmayan ağrıları
Tapşırdım bu gecəyə.
Adını zikr eyləyib
Bir ovuc ümid içdim
Sənsizlik keçsin deyə...
***
~ Unutmaq cəhdi ~
Məndən nigaran olma,
Birtəhər yaşayıram.
Dağ boyda bir ağrını
Ruhumda daşıyıram.
Sən ki mənə bələdsən,
Tükənən deyil gücüm.
Məndən böyük olsa da,
Çiynimi əymir yüküm.
Daha gözüm asılmır
Telefon ekranından.
Cana ziyandır deyə
Ayırmışam yanımdan.
Günü ötürmək üçün
İş-güclə baş qatıram.
Səhərlər gec oyanır,
Axşamlar tez yatıram.
Beləcə, keçinirəm
Günləri saya-saya.
Verdiyin qəhəri də
İçirəm doya-doya.
Fincanda çay soyuyur,
Boşqabda donur yemək.
Səni unutmaq üçün
Hələ verirəm əmək.
Hələ səy göstərirəm
Yaddan çıxasan deyə.
Unuda bilmirəm ki...
And olsun yerə, göyə...
***
~ Şahmat oyunu ~
Sənin də gücün bitdi, sən də çox zəif oldun,
Sən də dözə bilmədin bu dəlisov qadına.
"Dəlilik" dediyin eşq ağır gəldi ruhuna,
Bir anda verdin onu ayrılığın badına.
Bu qəlbdə bir sən vardın, yalandırsa, oy onu,
Al qılıncı əlinə, diri-diri soy onu.
Mən "eşq" dedim bu hissə, sənsə - şahmat oyunu,
Hansı gedişlər etdin, salım bir-bir yadına?
Son gediş mənim oldu, sən buna məcbur etdin,
Uduzdun bu oyunda, oldu məğlub niyyətin,
Səni unutmağımdır böyük məğlubiyyətin,
Məndən salam deyərsən yıxılmış inadına.
İndi çək öz ruhuna hicran vurduğu dağı,
Dur qarşıla ömrünə "təklik" adlı qonağı,
Xatirələr üşütsün ətrim dolan otağı,
Dizlərini qucaqla, "sızıltı" de adına.
İndi uzun gecələr çəkər səni çarmıxa,
Ağrıların birləşər səni kökündən yıxa,
Quduz həsrət acısı canından çətin çıxa,
Darıxmaq deyirəm e, gəl indi bax dadına.
***
~ Titrəyən öpüş ~
Məndən sonra pozular günlərinin düzümü,
Sabahların sükutla, gecələrin lal keçər.
Ruhun eşq libasını soyunar öz əynindən,
Ayrılıq ürəyinə özün boyda qəm biçər.
Məndən sonra düzülər misralar da yan-yana,
Yüz şeir də yazılsa, ödəməz bir ağrını.
Köksün üstə alışan o köz səni yandırar,
Dodağında titrəyən öpüş didər bağrını.
Məndən sonra yozular yuxuların tərsinə -
O mənli röyaların bircəciyi düz olmaz.
Məni unutmaq üçün sayarsan günü, ayı,
Məni unutmaq isə bir ömürdən tez olmaz.
***
~ Səkkiz dəqiqə ~
Atasan qürurunu, keçəsən inadından,
İncik olduğunu da çıxarasan yadından,
Boylanıb ümidlərin gündoğan tərəfinə
Ona məktub yazasan bu gecə öz adından.
Yazasan ki, susaraq həsrətimə alışma,
Gedişimə üsyan et, unutmağa çalışma,
Aş bütün əngəlləri, sərhədləri qırıb tök,
Aramıza sədd çəkən ayrılıqla barışma.
Yazasan ki, bir addım məsafədə dayanma,
Vüsal uzaq olsa da, çox yaxındır yol amma.
Hər dönüş bir ümiddir, hər ümid bir başlanğıc,
Ömür gözləmək üçün çox qısadır, yubanma .
Yazasan, tənhalığın ağrısı da səngimir,
Sənsiz şeirlərim də dəyişib ahəngini,
Ürəyim qəm bağlayıb adını söyləməkdən,
Gözlərim yuyulmaqdan itirib öz rəngini.
Yazasan ki, bilmirsən, yoxluğuna əsirəm,
Səndən incimirəm e, mən özümdən küsürəm.
Acığımı çıxıram sən sevdiyin hər şeydən -
Dodağımı yeyirəm, saçlarımı kəsirəm.
Yazasan ki, getməklə öz evimi yıxmışam,
Sonra giley edəsən: Nə tez yaddan çıxmışam...
Göz yaşın ləkə sala yazdığın sətirlərə,
Kağızın sol küncünə yazasan: Darıxmışam...
Yazasan ki, sənin də qəlbinə qəm yığılsa,
Gecələrin qoynunda ruhun qəfil sıxılsa,
Desən ki, "Darıxıram, qurban olum, qayıt, gəl",
Allah haqqı, gələrəm, lap dünya da dağılsa...
Ya da dəli şeytanın dediyinə uyasan,
Səhərlərin birində qapısını döyəsən.
Səkkizcə dəqiqəyə sığdırıb hisslərini,
Bir şeir oxuyasan, "gəl barışaq" deyəsən...
***
~ Cavabsız suallar ~
Necəsən, mənsiz adam,
Bəxtinə gün doğdumu?
Məndən sonra başına
Eşq yağışı yağdımı?
Ruhunu oxşamağa
Bir şeir yazıldımı?
Hansısa bir nəğməylə
Dərd yükün azaldımı?
Məndən sonra bir kimsə
Sənə məntək baxdımı?
Saçlarını oxşayıb,
Əllərini sıxdımı?
Hansı baxışla keçdi
Bunca ağrı, bunca ah?
Məndən sonra ömrünə
Yaz gəldimi, sən allah?
Keçdimi həyatından
Əlli qadın, yüz qadın?
Bircəciyi oldumu
Eşq ətirli söz qadın?
***
~ Qatil ~
Qəfil gələn ayrılıq od vurur sinən üstə,
Gözün yolda darıxır, qulağınsa hər səsdə.
Yaralayır ruhunu bu təcrübəli qatil,
Sən də yarımcan halla gəzirsən səfil-səfil.
Ağrılara birtəhər üç gün dözə bilirsən,
Ondan sonra alınmır, nəfəs-nəfəs ölürsən.
Əvvəl küsür iştahın, kəsilirsən yeməkdən,
Dodaqların quruyur adın gizli deməkdən.
Sonra çəkin azalır, əriyirsən günbəgün,
Onsuzluq mərəzinə tutulursan büsbütün.
Gündüz yenə hardasa gəzirsən, dolanırsan,
Elə ki gecə olur, için-için yanırsan.
Balışın soyuq üzü yanağını yandırır,
Saatın çıqqıltısı nəbzini dayandırır.
Bir ah qopur sinəndən, ünü yetir səmaya,
Düşmən də kəsilirsən ondan sonra hamıya.
Ondan sonra hər gecə ağrıların başlayır,
İçindəki tənhalıq səni ordan daşlayır.
Sökür ciyərlərini həsrətin küt ağrısı,
Çalır səndən hər şeyi bu xoşbəxtlik oğrusu.
Ondan sonra itirsən keçmişin yollarında,
Nəfəsin də kəsilir təkliyin qollarında.
Daha nə yol gözləyir, nə də vüsal umursan,
Ruhunu təslim edib gözlərini yumursan.
Bu gediş sonuncudur, dönüşü yox, bilirsən,
Ağrıların azalır, yavaş-yavaş ölürsən...
Müəllif; Sevil Gül NUR
0 Rəy:
Yorum Gönder