" SƏNSİZ "
(Amaliya xanımın xatirəsinə)
Kaş biləsən...
O ev, o həyət
Sənsiz necə pərişan,
necə dərbədər...
Elə bil divarlara hopub
vida etdiyin axşam
baxışlarındakı kədər.
Hər yan sənin xatirən,
gülüşün
səpələnib hər tərəfə.
Adını daşıyan bir körpə
Səni axtarır hər dəfə
o divarlar arxasında.
Bəlkə
dolanırsan hər gecə
şirin yuxusunda.
Sənin ətrin yaşayır
o körpənin ismində...
Yaşamağa
o qədər həvəsliykən,
getməyə niyə tələsdin.
Tanrıdanmı incidin,
taledənmi küsdün?
İndi göylərdənmi baxacaqsan
bu dünyaya
mələk qismində..?
***
"SUSDURUN O NƏĞMƏNİ"
Tərpəndikcə o tellər,
Həsrətimə toxunur.
Elə bil kəlmə- kəlmə
İçərimdə oxunur.
Susdurun o nəğməni.
Səslənir həzin- həzin,
Dərdimə köklənirəm.
Çölümdən üzülürəm,
İçimdə təklənirəm.
Susdurun o nəğməni.
Uyuşub ahənginə
Pıçıldayır dodağım.
Necə yatır dilimə,
Göynəyir köhnə dağım.
Susdurun o nəğməni.
Xatirələr yol boyu
Sökülür ilmə- ilmə.
Elə bil çəkib məni
Aparırlar ölümə.
Susdurun o nəğməni.
***
" DURNA QATARI "
Sanki hər şey
yuxuda olmuş təki-
Uzaqlarda qalan arzuların
intizarı,
Hələ də tapılmayan çarələr...
Baharı
kəm yazılan bu ömrü
mənmi yaşadım..?
İndi taleyin
keçilməz olan hədəfləri
düzülüb qarşıma.
Və bu gecə
qatıb qabağına
geri gətirib payız küləyi-
çəkib bitirdiyim
bütün həsrətləri.
Durna qatarının
pozulan səfləri kimi
hürküdülmüş xatirələr
dağılıb yaddaşıma.
***
" NƏSƏ "
Nəsə
yarımçıq qalıb elə bil.
Hardasa
xatirələrin qapısı
həsrətimin üzünə
açıq qalıb deyəsən.
Yoxsa...
sabaha tələsən
arzularımı
geriyə çəkən nədir..?
Ürəyimə
çökən yorğunluq
indi daha uzun sürür.
Bəzən də
nə beynim düşünür,
nə gözlərim görür.
Həyat deyilən bu çarxda
talelər tərsinə dövr edir.
Eh... çox da desinlər -
"Olan olub, keçən keçib"
Axı içimdə
məni didir nəsə.
Nəsə
üşənir duyğularımda
xatirə qismində,
hərdən.
Bilirəm..!
***
Müəllif: Yeganə ƏHMƏDOVA
(Filoloq, yazar)
0 Rəy:
Yorum Gönder